In onderwijsland werken mensen die graag aanpakken.
De kinderen hebben les en/of begeleiding nodig.
Na schooltijd wordt er voorbereid, overlegd en nog eens overlegd.
Als je met je team iets veranderen wilt, gebeurt dat ‘met de winkel open’.
Het onderwijs staat immers niet stil.
Dat levert constant zoeken op.
Want hoe gaan we morgen dan verder?
En waar halen we de tijd vandaan om de verandering in te bedden?
Tijdens leiderschaps-, teamcoaching en interimwerk hoor ik dan ook geregeld van directeuren en teamleden: “Oké, dat doen we. En dóórrr!”
Want het werk wacht, de kinderen, ouders, externen, …
Om een verandering te kunnen borgen, is tijd nodig.
Tijd om je oude gedrag aan te passen naar nieuw.
Tijd om te reflecteren.
En dus: tijd om te vertragen.
Zodat je in kleine stappen steeds een stukje verder komt.
En de ontwikkeling ook écht van de grond komt.
Geborgd wordt.
Dan kun je daarna weer zeggen: “En dóórrr!”
En er volledig voor gaan.
