Binnenkomen

Soms bevind je je op plekken waarvan je zelf niet wist dat je daar in het kader van je werk verzeild zou raken...

Afgelopen week belandde ik met een collega op een plek, zo'n twee uur rijden van huis. We waren daar om onze werkwijze te presenteren aan een organisatie die een urgent probleem heeft. Nu is het altijd aftasten wat wederzijdse verwachtingen van zo'n gesprek zijn, maar hier bleken we in een sollicitatieprocedure te zijn beland. Vanuit de opdrachtgever bekeken begrijpelijk. Wanneer je drie potentiële opdrachtnemers uitnodigt, dan wil je vooral horen wat het plan van aanpak is. Toch vlogen wij het gesprek anders in.

We trapten meteen stevig op de rem: Laten we samen eens onderzoeken waar de urgentie zich aandient. Wat is de vraag onder de vraag?
Want met "Er is het een en ander aan de hand" nemen wij geen genoegen.
Daarmee zetten we een 'kraak' (Moerkerken, 2015, p. 20), omdat we loslieten wat men van ons verwachtte.

Het mooie was dat in het gesprek gebeurde, wat ook als patronen al door enkele betrokkenen naar voren was gehaald. "Hier en nu is daar en dan", zegt Moerkerken (2015). Het is een parallelproces (Van Praag- van Asperen & Van Asperen, 2000; Van Gorkum, 2015). Dat gebeurt natuurlijk vaak. Anders waren deze termen er niet voor bedacht.

En, hoewel we de klus uiteindelijk niet kregen, is de vertraging in gang gezet.
We kregen naderhand te horen dat bij de commissieleden na de drie 'sollicitatiegesprekken' verschillende kwartjes van onze aanpak waren gevallen.
In tegenstelling tot de stappenplannen van de andere kandidaten, hadden wij de bal meteen teruggekaatst: Wat moeten wij weten en hoe staan jullie daar zelf in?

Wat niet is, kan nog komen.
Nu was het niet het juiste moment om in deze organisatie binnen te komen.
Er zijn wellicht mogelijkheden op andere locaties, die tot een opdracht leiden.
(De tijd zal het leren.)

Ik prijs mezelf gelukkig, dat wij het verschil durfden te maken.
Want: Onze werkwijze is in elk geval wél binnengekomen.

Bronnen

Gorkum, F. van. (2015). De dynamische benadering in supervisie. In: Boer, Hoonhout en Oosting (red.). 2015. Supervisiekunde meerperspectivisch. Deventer: Vakmedianet.
Moerkerken, S. (2015). Hoe ik verander: anders interveniëren in organisaties en maatschappelijke vraagstukken. Deventer: Vakmedianet.
Praag-van Asperen, H.M. van en Ph.H. van Praag. (2000). Handboek supervisie en intervisie. Utrecht: De Tijdstroom.

Foto: http://www.dansnkafe.com/