Lezen! Lezen!

Mijn jongste puberzoon vraagt mij nog meerdere keren per week of ik hem wil voorlezen.

Heerlijk vind ik dat. Een kwaliteitsmomentje samen - nog steeds.
Ooit leerde hij lezen en vond hij dat hij daar niet goed in was. (Nú denk ik dat dat komt doordat hij het nog niet meteen kon zoals ik en dat wel van zichzelf verwachtte.) Ik bleef hem daarom voorlezen, omdat ik wilde laten zien welke werelden je daarmee kunt bezoeken. Nu lees ik hem dus nog steeds wel voor, soms alleen al om het moeizame begin door te ploegen. En leest hij zelf tussendoor hele stukken verder. Het heeft gewerkt!

Lezen.
Het is een hot topic, in goed Nederlands...
Het wemelt van de berichten en reacties op de negatieve leesresultaten van Nederland in het driejaarlijkse PISA-onderzoek (onderwijsresultaten van 15-jarigen wereldwijd) in de media. Wat is de waarde van lezen? In hoeverre moet je kinderen daarin stimuleren, motiveren, verplichten? En dan wordt regelmatig de rol van het onderwijs daaraan gekoppeld. Natuurlijk heeft het onderwijs een belangrijke rol om lezen aan te leren, te laten zien hoe leuk lezen is (voorlezen in de klas!) én kinderen daarin verder te blijven ontwikkelen.

Zien lezen doet lezen.
Een kleuterleerkracht laat kinderen na de lunch vaak even een boekje lezen tot het gros van de klas klaar is met eten.
Ik opperde dat zij een eigen boek meeneemt en dan ook gaat lezen. Dit doet ze nu. En hoewel ze zich naar collega's wel even verantwoordde ("Ik ben aan het modelen" - voordoen), heeft het meerdere effecten: Kinderen nemen de tijd om een boek te lezen, want hun juf doet dat ook. Zij heeft heel kort een rustmoment in het intense dagprogramma. Sterker: Ze was pas een keer teleurgesteld dat de leestijd om was. Ze vond het fragment zó spannend dat ze verder wilde lezen. De volgende keer spreekt ze dat uit, vertelde ze mij.
Het mooiste vind ik dat het op meerdere fronten effect heeft: Waar zij dit soort momenten eerder aangreep om gauw een klein klusje uit te voeren, zit ze nu stil en doet ze mee met de kinderen. Ze is in het moment.

Want dat is wat lezen ook bewerkstelligt: Je bent in het moment. Met aandacht.
Het onderwijs is daar niet als enige verantwoordelijk voor.
Daar kunnen we allemaal meer van gebruiken, van aandacht.
Niks multitasken: één ding tegelijk. Dan ben je sneller klaar en geeft het een bevredigend gevoel.
Daardoor kun je ook alle aandacht richten op een gesprek dat je voert, voelt de ander zich gezien en gehoord.

Dus: lees!
Neem tijd voor een boek. Leef je in, verplaats je in een ander, leer ervan. En vooral: heb plezier - in het lezen zelf en in de tijd voor jezelf die je je daarmee gunt.
Ik ga in de bieb weer even heerlijk struinen om een paar boeken te lenen voor de kerstvakantie.