Op de plaats... rust

Ga ik op dit moment nog een blog schrijven over talent in Nederland, naar aanleiding van een column van Rodaan al Galidi (Trouw, 2019)?

Wil ik iets schrijven over het boek Close Reading (Lapp, 2018), dat ik aan het lezen ben? Of juist over Kenau (Loo, 2013), de sterke vrouw in de tijd van koning Filips II, zijn hertog van Alva, het boek dat ik net gelezen heb? Inspiratie genoeg, daar ligt het niet aan. Als ik maar even associeer, kan ik altijd wel een verbinding vinden met de thema's die in mijn werk of mijn praktijk interessant of relevant zijn.

Toch besluit ik bij nader inzien aan te sluiten bij het punt dat ik in mijn meest actuele nieuwsbrief maakte: rust nemen om verder te komen.
Ooit had ik dit als leerdoel tijdens mijn werk, in gesprekken met een coach. En ik merk geregeld dat dat voor meer mensen geldt.
We hobbelen met zijn allen door in de waan van de dag, zonder tijd te nemen na te denken over het waartoe van onze taken.
Om die reden wil ik geen volledige werkweek werken, bouw ik rustmomenten in tijdens mijn werk (bijv. door de radio niet aan te zetten tijdens het rijden van klant naar klant) en laat ik mijn telefoon bij vrienden en tijdens andere afspraken zoveel mogelijk in mijn tas zitten - alle berichten op stil.

Daniëlle Braun stelt op (o.a.) LinkedIn geregeld: "Aandacht is het nieuwe goud." Ik kan me daar volledig in vinden.
Maar natuurlijk ben ook ik niet roomser dan de paus.
In mijn eentje betrap ik me er geregeld op dat ik toch alweer ruim een half uur op LinkedIn zit te scrollen en lezen.
Grr... Kan ik nog wel zonder die mogelijkheid om telkens op dat irritante toestel te kijken, dat aandacht slurpt?
Ik raak er in elk geval niet uitgerust van...

Inmiddels heb ik mezelf aangeleerd om interessante artikelen even aan te tikken en mezelf dan de link te sturen, zodat ik het op een later moment kan lezen.
Daar wordt de tijd op LinkedIn al aanzienlijk door verkort. Heerlijk!
Het geeft me ruimte voor belangrijker zaken. En tijd om na te denken over wat dan ook.
Nu alleen nog wat vaker naar buiten, zodat ik lekker een frisse neus kan halen - elke dag.
En aangezien buiten heel dichtbij is, zodra je de deur opendoet, is dat een laagdrempelig doel dat ik kan behalen.

De komende weken bivakkeer ik, eerst met mijn hoofd, daarna ook met mijn lijf, elders - en in elk geval tijdelijk niet op LinkedIn.
Voor een ontspannen gevoel en, minstens zo belangrijk, de aandacht bij mijn geliefden.
Doe je mee?

Of wil jij ook meer balans tussen werk en privé? Meer rust in je hoofd?
Neem daarvoor gerust contact met mij op.
Maar doe dat vooral via mail.
Dan blijft je bericht een tijdje als ongelezen staan, tot ik de draad na de vakantie weer oppak.

 

Bronnen:

Galidi, R. al. (2019, 13 juli). Extreem normaal. Trouw: Zomertijd. p. 33
Lapp, D., Moss, B., Grant, M. & Johnson, K. (2018). Close Reading. Werken aan dieper tekstbegrip in het basisonderwijs. Huizen: Pica
Loo, T. de. (2013). Kenau. Amsterdam: Arbeiderspers